آندروماخوس كهتر1
پسر آندروماخوس مهتر. پزشكي كه به داروها توجه خاصي داشت. او رسالهاي در سه كتاب، دربارهٴ تهيهٴ داروها نوشت: (1) داروهاي خارجي؛ (2) داروهاي داخلي؛ (3) داروهاي چشم.
داموكراتس
سرويليوس داموكراتس2 آتني در زمان نرون و وسپاسيان برآمد. پزشك يوناني كه يك منظومهٴ داروشناسي نوشت، و گويند براي جلوگيري از تحريف ناسخان آن را در وزن سه وتدي مجموع با قافيهٴ تا3 سرود.
گزنوكراتس آفروديسي4
گزنوكراتس در حدود 70 در روم برآمد. پزشك يوناني. كتابهاي بسيار دربارهٴ خوراك و دارو نوشت، كه از لحاظ تاريخ خرافات قديم داراي اهميت ويژهاي است، اثر او موسوم به غذاهاي به دست آمده از پرندگان و جانوران خشكي از مآخذ كتابهاي 28 - 30 تاريخ طبيعي پليني بوده است. معروفترين اثر او دربارهٴ غذاهاي به دست آمده از جانوران آبي است.
هرودوتوس
هرودوتوس5 در زمان امپراتوران فلاويان (امپراتوريشان 69 تا 96) در روم برآمد. پزشك. شاگرد آگاتينوس، در عين حال داراي تمايلات نيرومند مكتب اصولي.6 او نسخههاي درماني بسيار دقيقي فراهم كرد. او در هر بيماري چهار مرحلهٴ زير را تميز داد: شروع، حمله، بحران، نقاهت. توصيف آبله (؟) و شناسايي خصلت سرايتپذيري آن.